Skip to:

Nakładem Rzecznika Praw Dziecka ukazały się właśnie dwie długo wyczekiwane książki autorstwa Janusza Korczaka "Prawo dziecka do szacunku" oraz "Jak kochać dziecko. Dziecko w rodzinie". Wyjątkowe dzieła zawierające najważniejszą myśl pedagogiczną Starego Doktora trafią do bibliotek w całej Polsce.

Obie książki powinny być obowiązkową lekturą nie tylko dla rodziców, ale także dla wszystkich wychowawców i osób, którym dobro dziecka nie jest obojętne. Janusz Korczak pisząc swoje eseje chciał edukować współczesnych mu dorosłych, przybliżyć świat dziecka i jego spostrzeganie, a także pokazać, że dziecko, choć jeszcze małe jest już człowiekiem, istotą rozumną, ze swoimi przemyśleniami, potrzebami i prawami.

Dzisiaj, choć tak wiele wiemy o rozwoju dziecka, wciąż odnajdujemy cenne myśli i spostrzeżenia w dziełach Starego Doktora. Mimo upływu wielu lat od ich powstania wciąż zachwycają swoją aktualnością i szerokim spojrzeniem na problemy z jakimi spotyka się dziecko.

W związku z tym Rzecznik Praw Dziecka Marek Michalak postanowił przekazać książki do wszystkich bibliotek publicznych, pedagogicznych oraz uczelnianych w Polsce, aby każdy zainteresowany mógł z nich korzystać.

***

"Prawo dziecka do szacunku" po raz pierwszy wydane zostało w 1928 roku. Zawiera deklarację praw dziecka - w tym najważniejsze prawo dziecka, prawo do szacunku. Ta cienka książeczka powstawała w ciągu wielu lat niestrudzonej pracy pedagogicznej i wychowawczej Starego Doktora. Korczak żąda w niej dla dziecka nie tylko prawa do szacunku, ale także prawa do jego niewiedzy, do pracy poznania czy własnego budżetu. Uczy nas, dorosłych, jak postępować z młodym człowiekiem, jak go wychować ale przede wszystkim, jak szanować jego prawa i uczyć go szacunku dla innych.

"Jak kochać dziecko. Dziecko w rodzinie", stanowi najważniejsze dzieło Janusza Korczaka. Jest pierwszą z czterech części eseju o wychowaniu "Jak kochać dziecko". Stanowi przemyślenia, jakie Korczak spisał podczas pobytu na frontach I wojny światowej, gdzie pracował jako lekarz. W swoim eseju pisze o rzeczach podstawowych: rodzeniu dzieci, wychowaniu ich i mądrej miłości. Uczy takiego patrzenia na dziecko, by dostrzec i zrozumieć jego potrzeby.