Skip to:

W drugim dniu III Międzynarodowego Kongresu Praw Dziecka i VIII Konferencji korczakowskiej światowi znawcy myśli pedagogicznej Janusza Korczaka pochylili się nad filozofią, pedagogiką i praktyką Starego Doktora.

 

Korczak nadal inspiruje!

Pierwsza sesja poświęcona była „Korczakowskiemu dialogowi pedagogicznemu”.

Referaty wygłosili:

Manfred Liebel, który przybliżył zebranym w Muzeum POLIN „Korczakowskie rozumienie praw dzieci jako zdolności sprawczej”.

Barbara Smolińska-Theiss poszukiwała odpowiedzi na pytanie „Czego uczy nas Korczak?”.

Stanisław L. Stadniczeńko skupił się na „Pedagogice prawa”.

 

Sesja druga obejmowała temat: „Myślenie i działanie w duchu korczakowskim”, w ramach którego eksperci zaprezentowali:

Moshe Shner przedstawił „Filozoficzną podstawę praw dziecka w pedagogice korczakowskiej”.

Dorota Kubicka i Roman Kubicki rozwinęli temat” Korczak i filozofowanie z dziećmi”.

Sara Hauptman przedstawiła „Dwie alegorie: Król Maciuś i Mały Książę”.

Marek Konopczyński rozprawił się z „Mitami o wychowującej szkole”.

Joseph Maier wygłosił referat „The Janusz Korczak School od SE Asia dla dzieci ulicy”.

 

Trzecią sesję tworzyły debaty równoległe poświęcone tematom:

  • Różne spojrzenia na filozofię pedagogiki Janusza Korczaka,
  • Włączenie idei korczakowskich do kształcenia nauczycieli,
  • Kreatywnych programów i arteterapii,
  • Dziecięcej sprawczości i kształcenia jako aktu politycznego,
  • Idei korczakowskich w pracy socjalnej.

W sesji czwartej „Wczesne dzieciństwo i pedagogiczne innowacje”:

Michal Sadan przedstawił referat „Od „Bobo” do „Spowiedzi motyla””,

Rosa Maria Mendizabal-Espinosa zaprezentowała „Noworodki jako pacjentów i odbiorców usług w opiece zdrowotnej w Meksyku”,

Nektarios Stellakis przybliżył „Wprowadzenie pedagogiki korczakowskiej do edukacji wczesnoszkolnej na studiach w Grecji”.

Goście Kongresu mogli również uczestniczyć w warsztatach tematycznych:

  • od „Bobo” w dzisiejszym przedszkolu (korczakowska praktyka we wczesnej edukacji),
  • przez korczakowskie inspiracje w organizacji obozu letniego – Korczakowo;,
  • refleksję nad wizerunkiem dziecka (metody teatralne),
  • praktyki edukacyjne wokół dziecka,
  • prawa dzieci „bez miejsca”,
  • „Dotknąć muzeum”,
  • Od gościa do Twórcy – budowanie młodej aktywnej publiczności”.

„Dzieci wojny” wzbudziły wielkie emocje

Drugiego dnia Kongresu nie zabrakło też okazji do wzruszeń – po wykładach, debatach i warsztatach – przyszedł czas na chwilę refleksji i zadumy podczas wernisażu niezwykłej wystawy „Dzieci wojny” pani Danuty Muszyńskiej-Zamorskiej, której twórczość w latach 70. i 80. ubiegłego wieku święciła prawdziwe triumfy. Artystka nadal jest rozpoznawana przez kolejne pokolenia odbiorców. 

Patrząc w oczy sportretowanych dzieci widzę ich strach, ból, nadzieję i prośbę o pomoc. Dostrzegam również przedwczesną dojrzałość tych, które usiłują podjąć nierówną walkę o wolność i bezpieczeństwo swoje oraz najbliższych. Nie jest przypadkiem umieszczenie pomiędzy portretami dzieci dwóch prac, przedstawiających Janusza Korczaka. To właśnie on powinien być dla nas wszystkich wzorem człowieka stającego do końca w obronie swoich podopiecznych, obejmującego i pocieszającego ich w najtrudniejszych chwilach – napisał Marek Michalak w katalogu towarzyszącym wystawie.

Wystawę pt.: „Dzieci wojny” Danuty Muszyńskiej-Zamorskiej, Rzecznik Praw Dziecka otworzył wspólnie z Prezydent Miasta Stołecznego Warszawy Hanną Gronkiewicz-Waltz. 

Artystka malarka Danuta Muszyńska-Zamorska w 2008 roku na wniosek dzieci została uhonorowana Orderem Uśmiechu, a swoje prace przekazywała na liczne krajowe i międzynarodowe aukcje charytatywne, na rzecz dzieci potrzebujących wsparcia.