Rozpatrzenie projektu ustawy o zawodzie psychologa oraz samorządzie zawodowym psychologów było tematem posiedzenia podkomisji nadzwyczajnej. Rzeczniczkę Praw Dziecka w spotkaniu reprezentowała Barbara Olszowy z Zespołu Zdrowia w Biurze RPD.
W posiedzeniu 11 września 2025 r. pod przewodnictwem Katarzyny Ueberhan udział wzięli: posłowie wchodzący w skład podkomisji, Agnieszka-Dziemianowicz-Bąk – Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej wraz ze współpracownikami, przedstawiciele Ministerstwa Edukacji Narodowej, władz samorządowych oraz reprezentanci strony społecznej, m.in. Polskiego Towarzystwa Psychologicznego, Ogólnopolskiego Związku Zawodowego Psychologów, Polskiego Towarzystwa Terapii Poznawczej i Behawioralnej, Polskiego Stowarzyszenia Psychologów Sądowych, grupy 38 towarzystw i organizacji psychoterapeutycznych, przewodniczący Sekcji Naukowej Psychoterapii Polskiego Towarzystwa Psychiatrycznego.
Szczegóły projektu
Podczas posiedzenia rozpoczęto szczegółowe rozpatrywanie projektu ustawy o zawodzie psychologa oraz samorządzie zawodowym psychologów. Biuro Legislacyjne Sejmu w porozumieniu ze stroną rządową przygotowało do projektu szereg poprawek o charakterze redakcyjno-legislacyjnym.
Szeroko dyskutowane były: art. 17 – w zakresie uprawnień psychologa w okresie współpracy z opiekunem i możliwości relegowania z zawodu w wyniku negatywnej opinii opiekuna oraz art. 23 ust. 2 pkt 5 projektu – w zakresie uznania prowadzenia psychoterapii za jedno ze świadczeń psychologicznych udzielanych przez psychologów.
Samodzielność psychologa
Omówienia i doprecyzowania wymagały kwestie samodzielności psychologa w wykonywaniu zadań w okresie do zakończenia opieki, charakteru i celu sprawowania opieki nad psychologiem rozpoczynającym pracę w zawodzie oraz możliwość wykluczenia z zawodu na podstawie jednoosobowej opinii opiekuna.
Zawarte w projekcie przepisy przyznają psychologowi już od momentu wpisania do Rejestru Psychologów (i tym samym uzyskania prawa wykonywania zawodu) samodzielność w wykonywaniu zadań. Jedyne ograniczenia miałyby dotyczyć zakazu udzielania świadczeń psychologicznych na potrzeby postępowania przygotowawczego w ramach postępowania karnego, postępowań sądowych, postępowań administracyjnych oraz postępowań rekrutacyjnych do publicznych organów, instytucji, jednostek budżetowych oraz służb.
Okres współpracy z opiekunem ma trwać od 9 do 24 miesięcy i kończyć się opinią końcową opiekuna, która może być pozytywna lub negatywna. W przypadku uzyskania opinii negatywnej psycholog ma prawo do wszczęcia procedury odwoławczej.
Prowadzenie psychoterapii
Wciąż dyskusyjna jest treść art. 23 ust. 1 pkt 5 projektu. Stanowi, że psycholog będzie mógł prowadzić psychoterapię, pod warunkiem nabycia dodatkowych uprawnień na podstawie odrębnych przepisów. Pojawia się potrzeba doprecyzowania przez autorów projektu wskazanych w ustawie „przepisów odrębnych”.
Podczas dyskusji debatowano nad koniecznością sprawowania nadzoru nad uzyskiwaniem prawa do prowadzenia psychoterapii przez organy państwowe, a nie towarzystwa psychoterapeutyczne. Zgłoszono również wniosek o wprowadzenie do ustawy kwestii objęcia psychologa ochroną przewidzianą dla funkcjonariusza publicznego podczas wykonywania czynności zawodowych.