Rzeczniczka Praw Dziecka skierowała do Sądu Najwyższego skargę nadzwyczajną w sprawie dotyczącej kobiety znęcającej się psychicznie i fizycznie ze szczególnym okrucieństwem nad córką, co doprowadziło do śmierci dziecka.

W tej samej sprawie RPD skierowała też do Izby Karnej Sądu Najwyższego kasację dotyczącą wyroku dla ojca 2-letniej dziewczynki.

RPD kieruje kasację do Sądu Najwyższego w sprawie śmierci dziecka

Jak wskazała w piśmie z 29 kwietnia 2026 r. Monika Horna-Cieślak, wyjątkowo pobłażliwe traktowanie sprawczyni przemocy wobec dziecka stanowi naruszenie wymogu traktowania dobra dziecka jako sprawy nadrzędnej.

Skarga nadzwyczajna

W skardze skierowanej do Sądu Najwyższego Rzeczniczka Praw Dziecka zarzuciła wyrokowi niezgodność z zasadą demokratycznego państwa prawnego urzeczywistniającego zasady sprawiedliwości społecznej w związku z wymierzeniem oskarżonej przez Sąd Apelacyjny kar i środków karnych rażąco niewspółmiernych do wagi popełnionego przez nią przestępstwa.

RPD wniosła o uchylenie zaskarżonego wyroku w zakresie rozstrzygnięć o karze i środkach karnych dotyczących oskarżonej i przekazanie sprawy sądowi apelacyjnemu do ponownego rozpoznania.

Śmierć dziecka

W przedmiotowej sprawie oskarżona została uznana za winną tego, że znęcała się psychicznie i fizycznie ze szczególnym okrucieństwem nad córką. W wyniku tego dziewczynka doznała wielu urazów, które w konsekwencji doprowadziły do śmierci.

Oskarżonej wymierzono karę 15 lat pozbawienia wolności wskazując jednocześnie, że warunkowe przedterminowe zwolnienie oskarżonej nie może nastąpić wcześniej niż po odbyciu 12 lat pozbawienia wolności, oraz orzekając wobec oskarżonej środek karny w postaci dożywotniego zakazu zajmowania wszelkich stanowisk, wykonywania wszelkich zawodów albo działalności związanych z wychowaniem, edukacją, leczeniem małoletnich lub z opieką nad nimi.

Kara niewspółmierna do wagi przestępstwa

W przekonaniu Rzeczniczki Praw Dziecka w sprawie doszło do orzeczenia kar i środków karnych rażąco niewspółmiernych do wagi popełnionego przez oskarżoną przestępstwa. Mimo, że w apelacji prokuratora rejonowego wyraźnie, a przy tym zasadnie wskazano, że motywacja i sposób zachowania się oskarżonej, rodzaj i stopień naruszenia ciążących na niej obowiązków, charakter popełnionego przez nią czynu, osobę i właściwości pokrzywdzonej jednoznacznie przemawiają za wymierzeniem jej surowszej kary.

Kara dożywotniego więzienia

W przekonaniu Rzeczniczki Praw Dziecka jedyną adekwatną karą byłaby wyłącznie kara dożywotniego pozbawienia wolności. Orzeczona wobec oskarżonej kara winna mieć także charakter prewencyjny w tym sensie, że winna przekonać pozostałych członków społeczeństwa o niedopuszczalności zadawania dzieciom tak istotnych cierpień, jakie swojemu dziecku zadawała oskarżona.

– Poprzez orzeczenie wobec oskarżonej rażąco łagodnych kar i środków karnych, sąd apelacyjny naruszył także wolności i prawa małoletniej pokrzywdzonej – podkreśliła Monika Horna-Cieślak.